دنددر كتب طب سنتى با نامهاى «دند» ، «حب السلاطين» و «حب الملوك» آمده است.دانۀ ميوۀ درختچهاى است كه درختچۀ آن را «بيد انجير ختائى» و «خروع صينى» نامند. به فرانسوىxa0Crotonxa0وCroton cathartiquexa0و به انگليسىxa0Tigliumxa0وxa0Purging crotonxa0وxa0Croton oil Plantxa0گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ فرف...

فاخرهدر بازار دارويى ايران و در كتب قديم با نامهاى «فاخره» ، «كبابه شكافته» ، «دهانباز» ، «دهانگشاد» ، «كبابه دهانگشاد» و «كبابه دهنشكافته» شناخته مىشود. در كتب طب سنتى با نام «فاغره» آمده است. در برخى كتب آن را «فارغه» نوشتهاند.ميوۀ گياهى است كه گياه را نيز «فاغره» گويند. به فرانسوى آن راxa0Clavali...

ارغوانبه فارسى «ارغوان» و در كتب طب سنتى با نامهاى «اكوان» ، «ارجوان» و «ارجوان العرب» ، «خرزيق» و «زعيد» آمده است و صاحب شرح الاسماء آن را نوعى «داذى» يا «دادى» خوانده است. و دو نوع دادى ذكر كرده و مىنويسد:«داذى اسم تربة هنديه ينبذون بها شراب العسل. . . . . . و قيل ان الداذى شجره» . به طورى كه ملاح...

چناربهطور كلى در ايران «چنار» ناميده مىشود. در كردستان آن را «جوهر» گويند. در كتب طب سنتى با نامهاى عربى «صنار» ، «عيثام» و «دلب» نام برده مىشود. به فرانسوىxa0Platanexa0وxa0Platane orientalxa0و به انگليسىxa0Sycamorexa0وPlane treexa0وxa0Orientalxa0Plane treexa0گفته مىشود. درختى است از خانوادۀxa0Plata...

تودرىبه فارسى «تودرى» و «قدومه شيرازى» و در اصفهان «قدومه» گويند. در كتب طب سنتى با نام «تودرى» يا «توذريج» و با نامهاى عربى آن «بذر الخمخم» ، «بذر الهوه» و «قصيصه» آمده است. دانۀ گياهى است كه گياه آن را به فرانسوىxa0Velarxa0وxa0Velaretxa0وxa0Sisymbre officinalexa0وxa0Herbe aux chantresxa0و به انگلي...

درخت پربه فارسى در شهرها «درخت پر» و «گلپر» گويند. در ارسباران با نامهاى محلى «زينج» و «زنج» شناخته مىشود. نوعى از انواع سماق است كه در دباغى و رنگرزى بيشتر مورد استعمال دارد. به فرانسوىxa0Sumac des teinturiersxa0وArbre āperruquexa0وxa0Barbre de Jupiterxa0وxa0Sumac fūstetxa0و به انگليسىxa0Wig treexa...

كبابه چينىدر كتب طب سنتى با نامهاى «كبابه» و «حب العروس» آمده است. به فرانسوىxa0Cubebexa0وxa0Poivre āqueuexa0و به انگليسىxa0Cubebxa0وxa0Cubeb pepperxa0گفته مىشود.گياهى است از خانوادۀ فلفلxa0Piperaceaexa0، نام علمى آنxa0Piper cubeba L.xa0و مترادف آنxa0Cubeba officinalis Rafin.مىباشد. به ميوۀ گياه نيز...

اوجندر جنوب ايران آن را «اوجن» نامند. به فرانسوىxa0Jambulxa0وxa0Prunier noirxa0و به انگليسىxa0Jambolanxa0وxa0Java plumxa0وEugeniaxa0وxa0Jamanxa0ناميده مىشود. گياهى است از خانوادۀxa0Myrtaceaexa0نام علمى آنxa0Syzygium cumini) L. (Skeelsxa0و مترادفهاى آنxa0Eugenia jambolana Lamk. Syzygium jambolanum) L...

كاد هندىبه فارسى «كاد هندى» و «كات هندى» گفته مىشود. به فرانسوىxa0Cachouxa0وxa0Terre du Japonxa0وxa0Catechuxa0و به انگليسىxa0Japan earthxa0وxa0Cashooxa0وxa0Catechuxa0نامند. گياهى است از خانوادۀxa0Leguminosaexa0، تيرۀ فرعىxa0Mimosaceae، نام علمى آنxa0Acacia catechu) L. (Willd.xa0و مترادف آنxa0MImosa ...

خشخاشگياهى است كه به فارسى «خشخاش» و «كوكنار» گويند. در كتب طب سنتى با نامهاى مختلفى در ارتباط با انواع آن ناميده مىشود، از جمله «خشخاش بستانى» براى خشخاش دانه سفيد، «خشخاش اسود» يا خشخاش برى براى خشخاش دانهسياه. به فرانسوىxa0Pavot somniferexa0و به انگليسىxa0Opium poppyxa0گفته مىشود. داراى دو واريته...

آسهبه فارسى «ديوخار» و «پيلزهره» و انواع و گونههاى مختلفۀ آن در مناطق مختلف ايران با نامهاى محلى شناخته مىشود كه ضمن توضيح گونههاى مختلف، نام و مشخصات آنها در آخر اين بخش خواهد آمد. در كتب طب سنتى با نامهاى «آسه» و «فيلزهرج» آمده است. عصارۀ اين گياه را كه در طب سنتى به عنوان دارو به كار مىبرند با نا...

قلبدر كتب طب سنتى با نامهاى «حشيشة الدرر» و «قلب» و «كاسر الحجر» و دانه آن «حب القلب» آورده شده است. به فرانسوىxa0Germilxa0وxa0Germil officinalxa0وxa0Herbe aux perlesxa0و به انگليسىxa0Gromwellxa0وxa0Common gromwellxa0گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ گاوزبانxa0Boraginaceaexa0، نام علمى آنxa0Lithosper...

باقلاى سنت اينياسميوۀ گياهى است كه در كتب طب سنتى با نام «باقلاى سنت اينياس» و «فول هندى مسهل» نام برده شده است. به فرانسوىxa0Feve de Saint Ignacexa0و به انگليسىxa0Saint Ignatius beanxa0گفته مىشود. نام گياه را به فرانسوىxa0Strichnos igatierxa0وxa0Vomiquier amerexa0و به انگليسىxa0Saint Ignatius Beanx...

درخت استريكنيندر كتب طب سنتى تخم يا دانۀ آن كه داراى مادۀ عامل سمى معروف «استريكنين» است، با نامهاى «اذارقى» ، «قاتل الكلب» آورده شده است. به فارسى «كچوله» ناميده مىشود و به هندى كوچلا گويند. به فرانسوىxa0Noix vomiquexa0وStrychnosxa0وxa0Vomiquierxa0و به انگليسىxa0Nux-vomicaxa0وxa0Nux vomica treexa0گ...

شجرة الحريردر كتب طب سنتى با نام «شجرة الحرير» آمده است. در ايران با نامهاى محلى شناخته مىشود. در گيلان «كتوس» و در رودسر، رامسر و شهسوار «كتوسلو» و در مازندران «عسلما» گفته مىشود. به فرانسوىxa0Periploquexa0و انواع آن راPeriploquexa0grecxa0(با گلهاى ارغوانى) وxa0Periploque scammoneexa0(با گلهاى سفيد...

عشرگياهى است كه گونههاى مختلف آن در ايران با نامهاى محلى مختلفى شناخته مىشود. از جمله در فارس «استبرق» ، شوشتر و دزفول «غلبلب» و «عوشر» ، اهواز «عشر» ، دشتستان «غرق» ، بم و نرماشير «كرك» ، بندرعباس «خرگ» ، بلوچستان «خرگ» و «اسپالمى» و در كتب طب سنتى با نامهاى «عشر» ، «اكرس» ، «مدار» ، «عشار» ، «جيوۀ...

پروانشدر ايران به «پروانش» لغت خارجى آن و در نزد باغبانها به «گل تلگرافى» معروف مىباشد. دو گونۀ آن در ايران پرورش داده مىشود و دو گونه نيز بهطور خودرو در ايران مىرويند.الف) دو گونه از پروانش كه در ايران در گلكارى پرورش داده مىشوند عبارتاند از:u200a١u200a. «پروانش كوچك» كه در كتب طب سنتى با نامهاى «و...

زردانبه فارسى «زردان» و «زردان خاردار» و در كتب مختلف «حشيشة الخنازير» نيز آمده است. به فرانسوىxa0Lampourdeوxa0Herbe aux ecrouellesxa0(علف خنازير) و به انگليسى بهطور كلىxa0Burweedxa0و گونهاى از آن راxa0Cockle burxa0مىنامند. گياهى است از خانوادۀxa0Compositaexa0و دو گونۀ معروف آن كه در طب سنتى مستعمل ...

سنبل رومىگياهى است كه در كتب طب سنتى با نامهاى «سنبل رومى» و «نارد» و «ناردين» و «ناردين هندى» آمده است. به فرانسوىxa0Valeriane de l'Indexa0وxa0Nardostachydexa0و عصارهاى كه از آن مىگيرند و عطر نافذى است،xa0Nard indienگويند و به انگليسىxa0Nardxa0وxa0Indian nardxa0وxa0Spikenardxa0گفته مىشود. گياهى است...

درخت مومبه فارسى «درخت موم» و در كتب قديم فارسى با نام عربى آن «شجرة الشمع» آمده است. به فرانسوىxa0Cirierxa0وxa0Arbre ā cirexa0و به انگليسىxa0Wax myrtlexa0گفته مىشود. درختچهاى است از خانوادۀxa0Myricaceaexa0، نام علمى آنxa0Myrica cerifera L.مىباشد.مشخصات و تركيبات شيميايىدرختچهاى است كوتاه، برگهاى آن...