بهمن پيچ

«بهمن پيچ» دارويى هندى است كه گياه آن به انگليسى East idian screw tree گفته مىشود. ميوۀ گياهى است. گياه آن از خانوادۀ Sterculiaceae نام علمى آن Helicteres isora L. مىباشد.

مشخصات

درختى است كه در جنگلهاى خشك غرب و مركز هند از بيهار تا مناطق غرب جامو و در سيلان و استراليا انتشار دارد. ميوۀ آن خميده و مارپيچى است و در بازار دارويى ايران با نام بهمن پيچ عرضه مىشود. ميوۀ آنكه مصرف دارويى دارد از برچههاى باريك پيچيدهاى كه كلا به شكل مخروط به طول u200a۵u200a-u200a۴u200a سانتىمتر مىباشد تشكيل شده است. برچهها كركدار به رنگ مايل به سبز و در هريك از آنها يك رديف دانه قهوهاى رنگ گوشهدار قرار دارد.

تركيبات شيميايى

از نظر تركيبات شيميايى در گياه بخصوص در پوست درخت وجود مواد فيتوسترول، كلروپلاست پيگمان ^u200a١u200aو يك هايدروكسى-كوبوكسيليك اسيد ^u200a٢u200aو يك مادۀ رنگى به رنگ زرد نارنجى و ساپونين و قند و فلوبوتانن ^u200a١u200aو ليينين تأييد شده است.

.]S. G. I. M. P[

خواص-كاربرد

ميوۀ درخت نرم كنندۀ پوست و مخاط است و قابض مىباشد و براى رفع نفخ شكم اطفال و گريپ رودۀ بچهها نافع است. از پوست درخت در هند براى معالجۀ اسهال و اسهال خونى و صفرايى بودن استفاده مىشود. از عصارۀ ريشۀ آن براى معالجۀ بيمارى قند و رفع چرك حفرههاى بدن خصوصا چرك كه در اثر عفونتهاى ابتدايى در ريه مىباشد به كار مىرود. در هاينان از گياه به عنوان تببر استفاده مىشود [تاناكا، اوداشيما]. در شبه جزيرۀ مالايا از ميوۀ آن در يك تركيب دارويى تانندار براى تقويت زنان پس از وضع حمل مصرف مىشود [ريدلى]. و از ميوه و ريشۀ آن تواما براى افزايش اشتها و معالجۀ روماتيسم استفاده مىشود [گيملت&بركيل**].

در اندونزى از ميوۀ آن در استعمال داخلى و خارجى براى معالجۀ گرفتگى عضلات و بيمارىهاى پشت و كمر استفاده مىشود [هين]. تخم آن مدّر است و نرم كنندۀ سينه است و در موارد برونشيت و ناراحتىهاى گلو و ريهها و سرفه و سرماخوردگى نافع است و به عنوان پادزهر گزش عقرب مصرف مىشود.

مصرف بهمن پيچ بخصوص در مورد اطفال بايد با نظارت پزشك متخصص انجام گيرد.