كهور

در ايران بهطور كلى «كهور» گفته مىشود. نام محلى آن در برازجان «كبير» و در بعضى كتب نام آن را «غاف» نوشتهاند. به فرانسوى Prosope و به انگليسى Scerw bean و Mesquit bean و Mesquit نامند. گياهى است از خانوادۀ Leguminosae تيرۀ فرعى Mimosaceae نام علمى آن Prosopis spicigera L.

مىباشد. اين درخت را به هندى «جند» گويند. نوعى از آنكه بلندتر با تنه صاف و شاخههاى مستقيم است كهور شاهى نامند و از ريشۀ آن كه خطوط زرين دارد، چوب سيگار مىسازند و نوعى ديگر كه كوتاه است به نام كهور درّه معروف است كه چوب آن صنعتى نيست.

مشخصات

كهور درختى است در جنوب ايران در جنگلهاى جيرفت، نرماشير، شهداد، مكران، بندر عباس، نيكشهر و بمپور مىرويد. برگهاى آن مركب مضاعف مىباشد و هريك از برگچههاى فرعى داراى u200a١٢u200a-u200a۶u200a جفت برگچه كوچك است. ميوۀ آن داراى غلاف به طول حدود u200a١۵u200a سانتىمتر است كه در داخل آن u200a١۵u200a-u200a۵u200a عدد دانه قهوهاى رنگ جاى دارد.

تركيبات شيميايى

از نظر تركيبات شيميايى در گلهاى كهور يك فلاوون گلوكوزيد ^u200a١u200aبه نام پاتوليترين ^u200a٢u200aوجود دارد. اين درخت از گياهان بسيار مقاوم به خشكى است و از رطوبت هوا نيز براى رشد خود استفاده مىكند.

خواص-كاربرد

در هند: غلاف ميوۀ آن قابض است. پوست آنكه تلخ است به عنوان ضد سم عقرب و براى محل عقربزدگى به كار مىرود. و به علاوه براى روماتيسم مفيد است و براى درمان جذام، اسهال خونى و برونشيت و آسم نيز در استعمال داخلى از جوشاندۀ آن استفاده مىشود. گلهاى آن را له كرده و با كمى قند مخلوط و در دوران حاملگى به زنان حامله مىدهند كه از ناراحتىهاى حاملگى جلوگيرى كند. خاكستر آن را روى پوست مىمالند موى پوست را از بين مىبرد و تميز مىكند .]G. I. M. P[ مصرف اين گياه براى زنان باردار بايد زير نظر پزشك انجام گيرد.