پنيربند

در ايران در محل رويش آن بلوچستان با نامهاى محلى «پنيربند» و «پنيرباد» و «كوتى» و «خامازور» شناخته مىشود. گياهى است از خانوادۀ Solanaceae نام علمى آن Withana coagulans) Stocks(Dun. و مترادف آن Puneria coagulans Stocks. مىباشد.

مشخصات

درختچهاى است كوچك كه بلندى آن كمتر از يك متر است و سطح آن را كركهاى ستارهاى يا پولكهاى سفيد رنگى پوشانيده است. برگهاى آن نيزهاى تا بيضى يا لوزى، كمى كشيده با نوكى بريده است. گلهاى آن زرد رنگ مايل به سبز. ميوۀ آن سته (مانند انگور) به رنگ زرد كه پس از رسيدن سياه مىشود و در ابعاد يك نخود است و داخل آن تخمهاى قلوهاى شكل به قطر u200a۵u200a/u200a٢u200a-u200a۵u200a/u200a١u200a ميلىمتر قرار دارند.

اين درختچه در هند، ايران، افغانستان و پاكستان انتشار دارد. در ايران در بلوچستان از خاش تا ايرانشهر و سراوان و كوه بم پشت در ارتفاعات u200a١۵٠٠u200a-u200a١۶٠٠u200a متر از سطح دريا ديده مىشود.

تركيبات شيميايى

از نظر تركيبات شيميايى در دانههاى آن يك انزيم يافت مىشود .]G. I. M. P[

بررسى ديگرى نشان مىدهد كه از دانۀ آن روغنى گرفته مىشود كه منبع غنى از لينولئيك اسيد است.

خواص-كاربرد

در هند از ميوۀ خشك آن براى رفع قولنجهاى نفخى و سوءهاضمه استفاده مىشود و براى انواع ناراحتىهاى رودهاى مفيد است و ضمنا براى انعقاد شير كاربرد دارد و مانند مايه پنير به كار مىرود. ميوۀ رسيدۀ آن قىآور است و به عنوان ضد سم به كار مىرود ضمنا آرامبخش و مسكن و مدّر است. و در ناراحتىهاى حاد كبد اثر مفيد دارد.

روغن تخم آن براى پيشگيرى بيمارى سختى جدار شريان يا تصلب شرايين ^u200a١u200aمفيد است. مصرف اين گياه بايد زير نظر پزشك و طبق توصيۀ پزشك متخصص انجام گيرد.