بابل

درختچهاى است كه نام محلى آن در جنوب ايران در بوشهر «بابل» و در لار «عقرب» و در بندر عباس «درمان عقرب» و در آبادان «بيعار» . در كتب طب سنتى با نامهاى «سنط» و «سيسبان» آمده است. به فرانسوى Parkinsonieو Epine de jerusaleme Genet epineux و به انگليسى Jerusalem tho و Ratama گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ Leguminosae تيرۀ فرعى Caesalpinaceae نام علمى آن Parkinsonia aculeata L. مىباشد.

مشخصات

بابل درختچهاى است به ارتفاع تا u200a۴u200a متر با شاخههاى متعدد و برگهاى آن شانهاى مركب، برگچههاى آن خيلى ريز و سبز و گلهاى آن زرد است. بومى امريكاى حارّه است و در بنادر جنوب ايران نيز كاشته مىشود. در مناطق شمالى ايران نيز خوب مىرويد و رشد مىكند. در جنوب ايران در بوشهر، بندر عباس و آبادان كاشته مىشود و در مناطق شمال ايران سالهاى متمادى است كه در سارى و شهسوار و لاهيجان كاشته شده و خوب رشد مىكند.

خواص-كاربرد

اعضاى درختچه بابل از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى كمى گرم و خشك است. در هندوچين از برگها و تخم بو داده آن دم كردهاى مثل چاى درست مىكنند، براى تقويت معده و رفع ضعف ماساريقايى ^u200a١u200aو قطع تبهاى نوبهاى مفيد است.

از پوست آن جوشاندهاى درست مىكنند و داخل آب حمام كرده با آن استحمام مىنمايند [پتلو]. حكماى طب سنتى ايرانى معتقدند كه مقوى معده است و اسهال مزمن و اخلاط خونى از سينه را بند مىآورد و اگر با شير خورده شود ترياق برخى از سموم است. مقدار خوراك از برگ و تخم آن u200a٨u200a گرم است. در هند از برگ آن ضمادى درست مىكنند كه براى زخمهاى سرطانى مجرّب و مؤثر است.