اسقورديون

به فارسى «سير صحرايى» و در كتب طب سنتى آن را با نام «اسقورديون» و «ثوم البرّى» ذكر مىكنند. علت اينكه سير صحرايى گفته مىشود اين است كه سرشاخههاى گلدار آن داراى اسانسى با بوى سير است. به فرانسوى Germandree aquatique و Geandree des marais و Germandree d?eau و به انگليسى Scordion و Water germander گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ Labiatae نام علمى آن Teucrium scordium L. مىباشد.

گونۀ فرعى از اين گياه به نام T. scordioides Schreb. كه همان مريم نخودى است در ايران ديده مىشود.

مشخصات

اسقورديون گياهى است علفى كوتاه به بلندى يك وجب. با مالش دادن گياه از آن بوى سير متصاعد مىشود. برگهاى آن بيضى بدون دمبرگ و داراى دندانههاى ريز و گلهاى آن به رنگ ارغوانى و گلى است. اين گياه معمولا در كنار جويبارها و نقاط مرطوب و گودالها مىرويد. وجود اين گياه در ايران تا حال گزارش نشده ولى گونۀ فرعى از آن به نام «مريم نخودى» در ايران مىرويد كه شرح آن داده شده است.

تركيبات شيميايى

از نظر تركيبات شيميايى در گياه اسانس، يك مادۀ تلخ و تانن و اسكوردىئين ^u200a١u200aو همچنين در گلهاى آن اسكوتلارين يافت مىشود. از نظر خواص و كاربرد داروئى شبيه كماذريون است.