پاولونيا

به فارسى «پاولونيا» و «پولونيا» ناميده مىشود. به فرانسوى Paulownia و به انگليسى Royal paulownia نيز گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ Scrophulariaceae نام علمى آن Paulownia Tomentosa) Thunb. (Steud و مترادف آنP. inperialis Sieb. & Zucc. مىباشد.

مشخصات

درختى است كه برگهاى آن پهن قلبى شكل، نوكتيز و داراى دمبرگ دراز مىباشد. گلهاى آن درشت، لولهاى شكل و شيپورى، به رنگ بنفش كه به شكل خوشۀ باز معمولا در بهار قبل از برگها ظاهر مىشود.

درخت پاولونيا بومى چين است در ژاپن نيز كاشته مىشود. اين درخت در سال u200a١٣١۵u200a به ايران وارد و در باغ گياهشناسى دانشكده كشاورزى كرج كاشته شده و پس از آن به سبب گلهاى زيباى آن مورد توجه قرار گرفته و به ساير نقاط كشور منتقل و در باغها كاشته مىشود. تكثير آن از طريق كاشت قلمۀ آن است.

تركيبات شيميايى

از نظر تركيبات شيميايى در برگ گياه پاولونيا اسيد ^u200a١u200aمىباشد [ريد]. و از پوست تنۀ درخت يك گلىكوزيد به نام سيرينگين ^u200a٢u200aجدا شده است [ايونيتى و ساوادا].

خواص-كاربرد

پوست تنۀ درخت و چوب درخت قابض است [روا]. كرمكش است و براى التيام زخم، قطع ريزش مو، و هذيان در تب تيفوئيد مفيد است. جوشاندۀ برگهاى آن براى شستوشوى زخمهاى بد خيلى مفيد است. به علاوه براى رشد مو و تثبيت رنگ مو نافع و مؤثر است [استوارت].

از نظر خواص اين گياه معمولا جانشين پيچ انارى گل درشت است.