گل ميخك

گياهى است كه به فارسى «ميخك» و به فرانسوى Oeillet و Dianthe و به انگليسى Pink گفته مىشود. از خانوادۀ Caryophyllaceae و داراى گونههاى مختلفى است. نام علمى چند گونه كه معمولا در طب سنتى به عنوان دارو مطرح است، عبارتاند از:

ميخك چينى Dianthus chinensis L. يا Dianthus sinensis Link. و D. superbus L. . اين ميخكها به فرانسوىOeillet de Chine و به انگليسى China pink ناميده مىشوند و هر دو گونه از نظر دارويى در موارد مشابه مصرف مىشوند.

گونههايى از ميخك كه بيشتر در گلكاريها پرورش داده مىشوند و ضمنا كم و بيش از نظر دارويى نيز كاربرد دارند عبارتاند از:

u200a١u200a. D. caryophyllus L. كه به فرانسوى Oeillet ā bouquets و O. des fleuristes و به انگليسى Caation و Clove pink گفته مىشود. گل آن بويى شبيه بوى ميخك ) clove( كه از ادويهها مىباشد، دارد به همين علت آن را chove pink ناماند. اين ميخك داراى گل پرپر است كه در گلكاريها خيلى معمول مىباشد.

u200a٢u200a. D. Plumarius كه آن را به فرانسوى Oeillet mignardise و به انگليسى Common garden pink. مىنامند.

در حد مجاز انجام گيرد. [فوكود، كاريونه و كيمورا]. لهشدۀ برگهاى درشت آن را براى روشن كردن بينايى چشم به كار مىبرند [پتلو، هوپر و استوارت]. براى تنظيم عادت ماهيانه از جوشاندۀ سرشاخههاى گلدار و شكوفهدار D. barbatusمخلوط با برنج تخمير شده مىخورند. اين دارو بخصوص براى رفع خونريزىهاى مفرط نافع است [هو]. برگهاى گياه ميخك براى بواسير، اسهال خونى، التيام زخمهاى ناشى از بيمارىهاى آميزشى در زنان مفيد است.

در اسپانيا و در امريكاى شمالى از گلهاى گونه D. caryophyllus به عنوان تونيك قلبى، معرّق، آرامبخش اعصاب و ضدعفونىكننده مصرف مىشود و به علاوه از آن به عنوان الكستريك ^u200a١u200aاستفاده مىشود، منظور از الكستريك دارويى است كه بدن را در مقابل عفونت و مسموميت حمايت مىكند.