عرق الدم

در كتب طب سنتى با نام عربى آن عرق الدم آمده است. به فرانسوى Sanguinaire و به انگليسى Sanguinaria و Red paint root و Red root و Blood root و Red puccon و Indiana plant و Pauson گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ Papaveraceae (تيرۀ خشخاش) نام علمى آن Sanguinaria canadensis L. مىباشد.

مشخصات

گياهى است پايا، كوچك، داراى يك ريزوم يا ساقه زيرزمينى ضخيم و كوتاه كه در آن يك شيرۀ قرمز خونى وجود دارد. اين گياه معمولا يك برگ و يك گل منفرد سفيد زيبا مىدهد.

بومى شيلى است و در امريكاى شمالى و كانادا نيز مىرويد. و در باغهاى اروپا به عنوان گل زينتى كاشته مىشود. گرد ريزوم اين گياه روى زبان سوزاننده و نامطبوع است.

تركيبات شيميايى

در ريزوم اين گياه آلكالوئيدهاى سانگينارين ^u200a١u200aو پروتوپين ^u200a٢u200aو هموكليدونين ^u200a٣u200aو مواد صمغى، رزينى و كمى قند وجود دارد.

خواص-كاربرد

ريزوم و ريشۀ گياه عرق الدم مخدّر و قىآور است و بهطور كلى سمّى مىباشد و مقدار زياد آن محرك است، ايجاد سرگيجه، تهوع و آشفتگى، اختلالات هاضمه و ضعف مىنمايد. به مقدار خيلى كم در حدود u200a۵u200a سانتىگرم به عنوان خلطآور و صفراآور ممكن است مصرف شود و چون سمى است مصرف آن بايد زير نظر پزشك باشد. اين گياه تا به حال در ايران ديده نشده است. ريشۀ عرق الدم بر ضد باكترياى مولد پوسيدگى ^u200a۴u200aدندانها مؤثر است و از آن به عنوان مهار كنندۀ پلاك دندان در ساختن خمير دندان تجارتى به نام Viadent استفاده مىشود.