هفتكول

درختچهاى است كه در جنگلهاى شمال ايران مىرويد. نامهاى محلى آن در آمل، مازندران، لاهيجان «هفتكول» ، در نور و كجور «مخرا» ، در ارسباران «گرمهشو» ، در زيارت «زيندار» ، در درفك «پلاخور» ، در آذربايجان غربى «توتون آغاجى» و كردهاى آذربايجان آن را «تهتهو» نامند. به فرانسوى Vioe و Vioe flexible و Vioe cotoeuse وArbre blanc و Manciee و Creve-chien گويند و به انگليسى Vibuum و Mayfaring tree و Hobble bush وLithy tree ناميده مىشود. گياهى است از خانوادۀ Caprifoliaceae ، نام علمى آن Vibuum lantana L.

و مترادف آن Vibuum tomentosum Lam. مىباشد.

مشخصات

درختچهاى است كه داراى برگهاى متقابل با دمبرگ بيضىشكل نوكتيز با دندانههاى ريز، پشت برگها كركدار با كرك زبر نمدى و طول برگ u200a١٢u200a-u200a۶u200a سانتىمتر است. گلهاى آن شكرى داراى بويى ملايم و به صورت گروه پرپشت در انتهاى شاخۀ گلدهنده در ماههاى آخر بهار ظاهر مىشود. ميوۀ آن گوشتدار كوچك به قطر u200a٨u200a-u200a٧u200a ميلىمتر داراى يك هسته مىباشد. رنگ ميوه ابتدا سرخ و به تدريج كه مىرسد سياه مىشود.

اين درختچه بومى اروپا و افريقاى شمالى و آسيا مىباشد. در ايران در حد فوقانى جنگلهاى شمال ايران در ارتفاعات u200a٣٠٠٠u200a-u200a٢٠٠٠u200a متر مىرويد. برگ، ميوه و پوست اين درختچه مصارف دارويى و طبى دارد.

تركيبات شيميايى

پوست اين درختچه داراى مادهاى با اثر قرمز كردن پوست مىباشد و استعمال خارجى آن تاولآور پوست است. در گلهاى آن ساكاروز ^u200a١u200a، انورتين ^u200a٢u200a، امولسين ^u200a٣u200aو در ميوۀ آن والريانيك اسيد ^u200a۴u200aوجود دارد.

خواص-كاربرد

برگ و ميوۀ هفتكول قابض است و از جوشاندۀ برگ و ميوۀ آن براى بند آوردن اسهالهاى ساده و خونى استفاده مىشود. از جوشاندۀ برگ و ميوۀ درختچه به صورت غرغره در موارد آنژين ساده و ورم لثه و همچنين در موارد پايين افتادن لثه كه دندان بيرون مىافتد، مصرف مىشود. چون ساقههاى اين درختچه قابليت خم شدن دارد و به اصطلاح قابل انعطاف است در صنعت روستايى سبدبافى كاربرد دارد.

از جنس Vibuum گياهان دارويى زيادى هستند كه معروفترين آنها به نام بلسانالمأ است كه شرح داده مىشود.