شفت

به فارسى در منطقۀ ارسباران «شفت» و در پيرانشهر «ميران» گفته مىشود. به فرانسوى Coouiller femelle وCoouiller sanguin و Sanguine و به انگليسى Bloody-dog-Wood و Female-Coel و Dog berry گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ Coaceae كه نام علمى آن Cous Sanguinea L. و مترادف آن C. Citrifolia Wahl. و C. iberica Woron. گفته شده است.

مشخصات

شفت درختچۀ كوچكى است كه ارتفاع آن از u200a۵u200a-u200a۴u200a متر تجاوز نمىكند.

شاخههاى آن ارغوانى صاف، پوست تنۀ آن قهوهاى رنگ داراى بوى زننده است.

برگهاى آن بيضى نوكدار روى آن سبز و پشت آن سبز كمرنگ طول آن u200a١٠u200a-u200a۴u200a سانتىمتر با دمبرگى نسبتا بلند و در پاييز به رنگ ارغوانى تيره درمىآيد.

گلهاى آن كوچك و ميوۀ آن گرد، بسيار كوچك به قطر u200a٨u200a-u200a۵u200a ميلىمتر و رنگ آن سياه است. اين درختچه پاجوشهاى فراوانى مىدهد و به سرعت بهطور طبيعى تكثير مىشود. از ريشه و پوست و گل آن بوى نامطبوع استشمام مىشود. اين گياه در نواحى كوهستانى اروپا و آسياى شرقى و ايران مىرويد. در ايران در كوههاى شاهو كردستان و ارسباران در جنگلها مىرويد.

تركيبات شيميايى و خواص

ميوۀ درخت شفت قابل خوردن است و در تركيبات آن علاوه بر كلسيم مالات، يك مادۀ رنگين سبزرنگ است. در دانۀ آن u200a٢٠u200a-u200a١۵u200a درصد روغن قابل استخراج وجود دارد كه مصارف صنعتى از نظر خواص دارويى ميوه و پوست ساقۀ آن اثر تببر دارد.