لوبيا

در كتب طب سنتى «لوبيا» ، «اللوبيا» و در متون عربى اين كتب «الفاصوليه» ، «الفصوليا» نامبرده شده است به فرانسوى Haricot و Horicot commun و به انگليسى Kidney bean «لوبياى قرمز» Navy bean «لوبياى سفيد» گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ Leguminosae تيرۀ فرعى Papilionaceae نام علمى آن Phasaeolus vulgaris L.مىباشد.

مشخصات

گياهى است يكساله كه براى رسيدن، در شرايط مناطق معتدلۀ گرم ايران در حدود u200a١٠٠u200a روز زمان احتياج دارد. انواعى از اين گياه پيچكدار است و بلند مىشود و احتياج به قيم دارد و انواعى نيز كوتاه است. برگهاى آن مركب و شامل u200a٣u200a برگچه قلبى شكل سبز تيره، نوكتيز، بزرگ و خشن. گلهاى آن سفيد مايل به زرد يا مايل به بنفش و ميوهاش غلافى است باريك دراز كه دانههاى لوبيا در آن قرار دارد. قسمت مورد استفادۀ لوبيا پوست غلاف و دانههاى داخل غلاف است. از ميوۀ لوبيا ما دام كه سبز است و دانه داخل غلاف سبز بوده و نرم و هنوز سفت نشده به عنوان لوبياسبز استفاده مىشود و پس از خشك شدن فقط دانههاى داخل غلاف به شكل لوبياى خشك مورد استفاده قرار مىگيرد. تكثير لوبيا با كاشت بذر آن در مزرعه در اوايل بهار آغاز مىشود و محصول آن در اواخر بهار و يا اوايل تابستان برداشت مىشود. لوبيا اصولا گياه مناطق گرم است و در درجۀ حرارت كمتر از u200a١٠u200a درجه سانتىگراد رشد خوبى ندارد به همين دليل كاشت آن معمولا پس از پايان سرماى زمستان بايد صورت گيرد.

تركيبات شيميايى

از نظر تركيبات شيميايى در برگهاى گياه مادهاى به نام آلانتوان ^u200a١u200aو در ميوۀ آن روبيديوم ^u200a٢u200aوجود دارد و به علاوه در ميوۀ رسيدۀ گياه نيز وجود مواد مختلفى از جمله آرژىنين و تريگونلين و كولين و آلانتوان و لوسين و غيره گزارش شده است. در دانۀ لوبياى خشك حدود u200a٢٠u200a درصد فازئولين ^u200a٣u200aو مقدارى فازلين ^u200a۴u200aو فازول ^u200a۵u200aو مواد چرب و ساكاروز و ترپيتوفان و لسيتين و هيدراتهاى كربن وجود دارد. ضمنا مقدار بسيار كمى در حدود u200a٣u200a/u200a٠u200a در هزار HCN (اسيد سيانيدريك) از دانۀ لوبيا جدا شده است.

در هريك صد گرم دانه لوبياى سفيد خام مواد زير موجود است:

آب در حدود u200a١٠u200a درصد، پروتئين در حدود u200a٢٢u200a گرم، مواد چرب u200a۶u200a/u200a١u200a درصد، هيدراتهاى كربن u200a۵۶u200a درصد، خاكستر u200a٩u200a/u200a٣u200a درصد، كلسيم u200a١۴۴u200a ميلىگرم، فسفر u200a۴٢۵u200a ميلىگرم، آهن u200a٨u200a/u200a٧u200a ميلىگرم، سديم u200a١٩u200a ميلىگرم، پتاسيم u200a١١٩۶u200a ميلىگرم، تيامين u200a۶۵u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، رايبوفلاوين u200a٢٢u200a/u200a٠u200a ميلىگرم و نياسين u200a۴u200a/u200a٢u200a ميلىگرم.

در هريك صد گرم دانه لوبياى قرمز خام مواد زير موجود است:

آب حدود u200a١٠u200a گرم، پروتئين حدود u200a٢٢u200a گرم، مواد چرب حدود u200a۵u200a/u200a١u200a گرم، هيدراتهاى كربن حدود u200a۵۶u200a گرم، خاكستر u200a٧u200a/u200a٣u200a گرم، كلسيم u200a١١٠u200a ميلىگرم، فسفر u200a۴٠۶u200a ميلىگرم، آهن u200a٩u200a/u200a۶u200a ميلىگرم، سديم u200a١٠u200a ميلىگرم، پتاسيم u200a٩٨۴u200a ميلىگرم، ويتامين A u200a٢٠u200a واحد بين المللى، تيامين u200a۵١u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، رايبوفلاوين u200a٢u200a/u200a٠u200a ميلىگرم و نياسين u200a٣u200a/u200a٢u200a ميلىگرم.

در هريك صد گرم از لوبياى سبز خام مواد زير موجود است:

آب حدود u200a٩٠u200a درصد، پروتئين u200a٩u200a/u200a١u200a درصد، مواد چرب u200a٢u200a/u200a٠u200a درصد، هيدراتهاى كربن u200a۴u200a/u200a۶u200a درصد، خاكستر u200a٧u200a/u200a٠u200a درصد، كلسيم u200a۵۶u200a ميلىگرم، فسفر u200a۴۴u200a ميلىگرم، آهن u200a٨u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، سديم u200a٧u200a ميلىگرم، پتاسيم u200a٢۴٣u200a ميلىگرم، ويتامين A u200a۶٠٠u200a واحد بين المللى، تيامين u200a٠٨u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، رايبوفلاوين u200a١١u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، نياسين u200a۵u200a/u200a٠u200a ميلىگرم و ويتامين C 19 ميلىگرم.

در هريك صد گرم لوبياى سبز پخته (كه در مدت كمى پخته شده باشد) مواد زير موجود است:

آب حدود u200a۴u200a/u200a٩٢u200a درصد، پروتئين u200a۶u200a/u200a١u200a درصد، مواد چرب u200a٢u200a/u200a٠u200a درصد، هيدراتهاى كربن u200a۴u200a/u200a۴u200a درصد، خاكستر u200a۴u200a/u200a٠u200a درصد، كلسيم u200a۵٠u200a ميلىگرم، فسفر u200a٣٧u200a ميلىگرم، آهن u200a۶u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، سديم u200a۴u200a ميلىگرم، پتاسيم u200a١۵١u200a ميلىگرم، ويتامين A u200a۵۴٠u200a واحد بين المللى، تيامين u200a٠٧u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، رايبوفلاوين u200a٠٩u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، نياسين u200a۵u200a/u200a٠u200a ميلىگرم و ويتامينC 12 ميلىگرم.

در شليمر آمده است كه آب جوشاندۀ لوبياى قرمز مخلوط با گرد صمغ باريجه يا گالبانوم ^u200a١u200aمحلولى به دست مىدهد كه اگر در آن بنشينند خروج جنين مرده را تسهيل و تسريع مىنمايد و همچنين براى تسريع خروج ترشحات نفاس پس از زايمان نيز مفيد است. به منظور جلوگيرى از نفخ شديد آب جوشاندۀ لوبيا، حكماى طب سنتى ايران خوردن مقدار زيادى خردل توصيه مىنمايند.

خواص-كاربرد

در مورد طبيعت لوبيا نظر حكماى طب سنتى اين است كه لوبياى قرمز از نظر طبيعت گرم و تر است و لوبياى سفيد از نظر حرارت و برودت معتدل مىباشد. از نظر خواص معتقدند كه لوبيا مدر است و پوست آن بيشتر مدر است تا مغز آن. لوبيا بويژه لوبياى سفيد نفاخ است و توليد اخلاط غليظ مىنمايد، سينه و ريه را نرم مىكند و كمك به استفراغ مىنمايد. محرك نيروى جنسى است و توليد اسپرم مىنمايد و قاعدهآور و مدر مىباشد. خوردن آب لوبياى پخته خصوصا لوبياى قرمز پخته و يا به عبارت ديگر خوردن سوپ لوبياى قرمز براى پاك كردن رحم از ترشحات نفاس نافع است و در اخراج جنين و ضمايم جنين كمك مىنمايد، به اين جهت خوردن سوپ لوبياى قرمز بعد از زايمان نافع است.

اسراف در خوردن آن موجب ديدن خوابهاى مشوش مىشود. از اين نظر بايد با گوشت پخته شود و آن را با ادويه نظير دارچين و خردل و زيره و نمك و روغن زيتون خورد. آرد لوبيا نرمكننده است.

سوپ لوبيا مدر است و حجم ادرار را زياد مىكند و در مورد بيماران مبتلا به بيمارى قند نتايج خوبى مىدهد، به علاوه بررسيها نشان داده است كه خوردن جوشاندۀ ميوۀ خشك لوبيا (غلاف و دانه) در پايين آوردن مقدار قند ادرار اثر قطعى دارد و خوردن سوپ لوبياسبز نيز همين خاصيت را دارد بديهى است در مورد لوبيا سبز خود لوبياسبز را با سوپ در مورد كاهش قند مىتوان خورد، ولى اگر سوپ دانۀ خشك تهيه مىشود خود لوبياى خشك را لزومى ندارد بخورند. كاهش قند ادرار با خوردن سوپ لوبيا به سبب وجود مواد عامل فازول و فازئولين و آرژىنين در ميوۀ لوبيا بويژه در غلاف و پوست لوبيا مىباشد. [نگريتوس]معتقد است كه لوبيا ) P. vulgaris( نيز سمى است [فاكس*]. و در مصرف آن بايد جانب احتياط و عدم اسراف رعايت شود.

گونۀ ديگر لوبيا هست كه به فرانسوى Le Haricot d'Espagne گفته مىشود. نام علمى آن Phaseolus multiflorus Willd. مىباشد.

گياهى است چندساله خزنده كه مانند گياه يكساله كاشته مىشود ساقههاى آن u200a۵u200a-u200a٣u200a متر دراز مىشود. غلاف لوبيا دراز و پهن است و پوست دانۀ لوبيا خيلى ضخيم مىباشد. اين لوبيا معمولا به عنوان گياه خزنده و بالاروندۀ زينتى كاشته مىشود. از نظر غذايى اين لوبيا نامرغوب است ولى از نظر مصرف دارويى بسيار قابل توجه است. اين لوبيا سه رقم دارد رقم سفيد، رقم قرمز و رقم ابلق دورنگ.

در اين گياه و در دانههاى آن مادۀ گلوكوكىنين ^u200a١u200aموجود است و به علت داشتن اين ماده اين گياه به انسولين گياهى معروف است [ريد*]. و براى معالجۀ بيمارى قند بسيار مفيد است.

گونۀ ديگر لوبيا كه بيشتر در مناطق حاره مىكارند به فرانسوى Haricot de Lima و به انگليسى Lima bean گفته مىشود و نام علمى آن Phaseolus lunatus L. مىباشد.

مشخصات گياه

اين لوبيا داراى ساقهاى به طول u200a۴u200a-u200a٣u200a متر است. غلاف آن كوتاه و فقط u200a۴u200a-u200a٣u200a دانۀ لوبيا در آن قرار دارد. اين گياه بومى برزيل است و در مناطق گرم هندوستان نيز كاشته مىشود.

از نظر تركيبات شيميايى در دانههاى آن HCN گلوكوزيد ^u200a٢u200aوجود دارد، به همين علت در اغلب موارد به عنوان گياه سمى تلقى مىشود و مسموميت اسيد سيانيدريك مىدهد. در گزارش ديگرى آمده است كه در دانۀ اين گياه مقادير متغيرى از يك سيانوژنتيك گلوكوزيد وجود دارد كه در مجاورت آب و رطوبت در اثر عمل يك انزيم به نام ليناماراز ^u200a١u200aو يا احتمالا انزيم امولسين تبديل به اسيد سيانيدريك مىشود [ويههوور]. اين سميت در گياه وحشى زياد و خطرناك است، لذا از مصرف دانههاى لوبياى حاصله از گياه وحشى بايد جدا خوددارى شود زيرا دانههاى وحشى آنكه به رنگ ارغوانى تيره است به قدرى سمى است كه احتمال هلاكت دارد. گياه پرورشى آن داراى دانههاى سفيدرنگ است. اين لوبيا معمولا به صورت لوبياسبز وقتى كه دانههاى آن به ابعاد كافى رسيده باشند در مناطق جنوبى امريكا مصرف مىشود و غلاف آن مصرف نمىشود. بهطور طبيعى اين لوبيا داراى مقدار نسبتا زيادى ويتامينهاى تيامين و رايبوفلاوين و همچنين آهن و فسفر مىباشد.

گونۀ معروف ديگرى نيز هست كه نام علمى آن Phaseolus mungo L. و مترادف آن Phaseolus aureus Roxb.مىباشد. معمولا گياه مزروع و اهلى تحت نام P. aureus Roxb.

شناخته مىشود و وحشى آن را P. mungo مىدانند. عدهاى از گياهشناسان از جمله Dr Hu مىگويد اگر گونه اهلى P. aureus بدون مراقبتهاى پرورشى و بهطور وحشى برويد به صورت P. Mungo درمىآيد.

خواص-كاربرد

در هندوستان از دانههاى گياه فوق به عنوان عامل خنككننده، قابض استفاده مىشود براى كاهش تب و تقويت چشم به كار مىرود.

در چين از دانههاى آن براى تصفيه خون استفاده مىشود [روا*]. و به علاوه به عنوان محلل و ضد سم در موارد مسموميتهاى گياهى كاربرد دارد. براى كنترل اسهال خونى و اختلالات مجارى ادرار اشخاص مسن آثار مفيدى دارد و در موارد ابتلاى به آبله و آثار آن پس از بهبود بيمارى مفيد است [استوارت].

براى تسكين تشنگى بيماران مبتلا به قند نيز اثر نيكويى دارد [ريد*].

از آرد دانههاى آن نيز براى موارد فوق استفاده مىشود و از ضمادى كه با آرد آن درست مىكنند روى جوش كورك و آبسهها مىاندازند.

دانههاى پخته آن خاصيت رسانيدن دمل دارد. جوانههاى تازۀ دانههاى اين گياه نيز خاصيت ضد سم و كاهش تب دارد [استوارت]. دانههاى اين گياه مدر نيز مىباشد. [فوكود].

نظرى به تحقيقات علمى جديد دربارۀ خواص درمانى لوبيا

لوبيا مانند ساير گياهان خانوادۀ لگومينوز داروى قوى و مؤثرى براى سيستم عروق قلبى مىباشد. وقتى لوبيا خشك پخته خورده مىشود، معمولا همه قسمتهاى آن جذب نمىشود و قسمتهاى جذب نشده در جدار داخل بستر رودۀ بزرگ، غذايى براى ميليونها باكترى مىشود كه به آن حمله مىكنند و مصرف مىنمايند. در جريان اين فرآيند مقدار زيادى تركيبات شيميايى آزاد مىشود و اين تركيبات شيميايى پس از جذب منشأ آثار مفيدى هستند از جمله موجب كاهش توليد كلسترول بخصوص جزء خطرناك آن يعنى LDL مىشوند و به همين علت دانشمندان معتقدند خوراك لوبيا براى قلب مفيد است و به علاوه در اين فرآيند كه به صورت تخمير در رودۀ بزرگ انجام مىشود مقدار زيادى عوامل سدكننده و متوقفكنندۀ سرطان توليد مىشود.

اولين تركيب مفيد درمانى موجود در لوبياى خشك به نظر مىرسد الياف گياهى يا فايبر قابل حل است. دكتر اندرسن ^u200a١u200aدر دانشگاه كنتاكى كه معمولا خوردن لوبيا را توصيه مىنمايد معتقد است اگر روزانه يك فنجان لوبياى مرمرى يا لوبياى چيتى پخته خورده شود براى كاهش كلسترول بسيار مؤثر است. تحقيقات او نشان مىدهد در مورد اشخاصى كه داراى كلسترول بالايى يعنى بيش از u200a٢۶٠u200a ميلىگرم در هريك صد گرم خون بودهاند چنين رژيم غذايى ميزان كلسترول را تا حدود u200a١٩u200a درصد كاهش داده است. و خوردن روزانۀ يك فنجان لوبياى پخته در مورد يك بيمار، كلسترول را از u200a٢٧۴u200a به u200a١٩٠u200a و در مورد بيمار ديگرى از u200a٢١٨u200a و u200a١۶٧u200a كاهش داده است. خوردن لوبيا موجب مىشود كه مقدار جزء خطرناك كلسترول يعنى LDL كاهش يابد و نسبت بحرانى HDL/LDL تنظيم و تا حدود u200a١٧u200a درصد اصلاح شود.

اثر لوبيا در بيمارى قند

لوبيا و ساير بقولات از تنظيمكنندههاى جالب انسولين در بدن هستند بيماران ديابتيك درجه يك كه نياز به تزريق انسولين روزانه دارند پس از اينكه به دستورات دكتر اندرسن در مورد رژيم غذايى با لوبيا عمل كردند موفق شدند مقدار تزريق انسولين را تا حدود u200a٣٨u200a درصد كاهش دهند و بيماران مبتلا به ديابت درجۀ u200a٢u200a يعنى بيمارانى كه پس از سن بلوغ به بيمارى قند مبتلا شدهاند و مقدار توليد انسولين در بدن آنها كافى نيست پس از اجراى رژيم دكتر اندرسن ديگر نيازى به تزريق انسولين نداشتهاند. دليل آن اين است كه لوبيا قند خون را خيلى آهسته و بتدريج بالا مىبرد و در نتيجه بدن انسان حتى با توليد مقدار كمترى انسولين خواهد توانست آن را كنترل نمايد. و به علاوه لوبيا همراه ساير خوراكىهايى كه از نظر پكتين و مواد صمغى غنى هستند موجب مىشود كه گيرندههاى انسولين بيشترى روى سطح سلولها پديد آيند و در نتيجه هورمون انسولين جاى فرود و استقرار بيشترى روى سطح سلولها يافته و در نتيجه امكان بيشترى براى نفوذ در سلولها خواهد داشت.

اثر لوبيا در فشارخون

طبق تحقيقات علمى متعددى خوردن خوراكهايى كه از نظر فايبر ^u200a١u200aغنى هستند نظير لوبيا، فشارخون را به مقدار قابل ملاحظهاى كاهش مىدهد. در مقايسه بين گياهخواران و گوشتخواران كه در سن و جنس مشابهى باشند، تحقيقات دانشمندان نشان مىدهد كه فشارخون دياستوليك (مىنيموم) گياهخواران در حدود u200a١٨u200a درصد از فشار دياستوليك گوشتخواران كمتر است. حتى اشخاصى كه داراى فشارخون طبيعى هستند با خوردن لوبيا و ساير خوراكهاى غنى از فايبر،u200a۶u200a-u200a۵u200a درصد فشارخون آنها كاهش مىيابد.

نقش لوبيا به عنوان مهاركنندۀ سرطان

طبق تحقيقات دانشمندان بهطور كلى حبوبات حامل مقادير زيادى از مهاركنندههاى پروتئاز ^u200a٢u200aهستند مهاركنندههاى پروتئاز انزيمهايى هستند كه با فعاليت تركيبات سرطانزا در رودهها مقابله و مبارزه مىنمايند. آن كندى ^u200a٣u200aكه بيولوژيست سرطان است به يكى از جانوران آزمايشگاهى يك مادۀ شيميايى موجد سرطان دهان، خوراند. ملاحظات او نشان مىدهد كه اگر به موازات خوراندن اين ماده شيميايى سرطانزا، در سطح مخاط داخلى چانه جانور مقدارى از مهاركنندههاى پروتئاز بمالند اصولا سرطانى ايجاد نمىشود. در آزمايشهاى ديگرى نشان داده شده است اگر به جانور آزمايشگاهى از خوراكىهاى داراى مهاركنندههاى پروتئاز بخورانند، از گسترش سرطان رودۀ بزرگ و پستان موجود در جانور جلوگيرى مىشود. در يك سرى آزمايشهاى علمى ديگر دكتر ترول ^u200a١u200aسرطانشناس به جانوران آزمايشگاهى مقدارى حبوبات كه در اين آزمايش سويا بود خوراند سپس آنها را در معرض تابش اشعه ايكس خيلى قوى كه در ايجاد سرطان پستان مؤثر است قرار داد و مشاهده كرد فقط u200a۴۴u200a درصد از جانورانى كه سويا خورده بودند مبتلا به سرطان شدند درحالىكه گروه ديگر از جانوران فوق كه به آنها سويا داده نشده بود و در معرض تابش اشعه ايكس قرار داده شدند،u200a٧۴u200a درصد مبتلا به سرطان شدند. يافتههاى تحقيقاتى دكتر ترول نشان مىدهد كه مهاركنندههاى پروتئاز عوامل توليد تومور ^u200a٢u200aرا منكوب مىكنند.

عوامل توليد تومور در هر سلول طبيعى و سالم هميشه وجود دارند و هرگاه به طريقى فعّال شوند توليد تومور سرطانى مىنمايند. او معتقد است همه حبوبات ممكن است مانند لوبيا در پيشگيرى از تقسيم سلولى در جهت سرطانى شدن، و همچنين براى جلوگيرى از گسترش تومورها مؤثر باشند. و از نظر اين خاصيت بخصوص گياهان خانوادۀ لگومينوز نظير لوبيا و نظائر آن نقش بسيار مهمى دارند و در حقيقت اين گياهان تا حدودى اثرى شبيه اثر شيمىدرمانى ^u200a٣u200aدر منكوب كردن فرآيندهاى سرطانى از خود بروز مىدهند.

در مواردى كه سرطان در مرحلۀ متاستاز يعنى انتشار قرار گرفته باشد شايد ديگر خوردن مواد حاوى مهاركنندههاى پروتئاز آثار قاطعى نداشته باشند ولى بههرحال در اين موارد نيز آزمايشها نشان داده است كه اگر به مقدار زياد خورده شوند تا حدودى خاصيت ضد سرطانى خود را ابراز مىدارند.

لوبيا همچنين از نظر تركيباتى به نام لينان ^u200a۴u200aمنبع غنى مىباشد. اين تركيبات خود از عوامل ضد سرطان هستند كه آنها را باكترىهاى كولون به موادى شبيه هورمون تبديل مىكنند كه به عقيدۀ عدهاى از دانشمندان بر ضد سرطان كولون و پستان مؤثرند.

اثر لوبيا براى تأمين سلامتى قولون (كولون)

با توجه به اين اصل كه تخليۀ مدفوع به مقدار كافى و بهطور كامل از نشانههاى مسلم سلامتى است لذا هميشه بايد سعى كرد كه از خوراكىهايى استفاده شود كه دفع را تسهيل و كامل نمايد. عموم دانشمندان معتقدند كه اين كار در كاهش شانس ابتلاى به سرطان كولون و ركتوم همچنين در اختلالات رودهاى و بواسير اثر مثبت محسوسى دارد. طبق تحقيقاتى كه دكتر شارون فلمينگ ^u200a١u200aمدير تحقيقات لوبيا در دپارتمان علوم تغذيه دانشگاه كاليفرنيا در بركلى نموده است، خوردن انواع لوبيا بهطور قطع مدفوع را بيشتر و نرمتر مىنمايد. در اين تحقيقات مدت u200a٣u200a هفته به گروهى از جوانان هر صبح يك پيمانه و نصف پيمانه لوبياچيتى پخته دادند. هدف اين آزمايش اين بود معلوم شود كه چطور خوردن لوبيا در طرز كار كولونها اثر مىگذارند. روش كار به اين ترتيب بود كه لوبيا پخته و لهشده به صورت خمير درآمده و بيشتر جوانان آن را روى نان برشته با پنير ماليده و مىخوردند. نتيجه اين تحقيقات اين بود كه براى سلامت كولونها لوبيا بسيار مؤثر مىباشد. لوبيا علاوه بر اينكه تخليه را تنظيم و افزايش مىدهد، ظاهرا باكترىهاى داخل روده بزرگ را نيز تحريك مىنمايد كه مواد شيميايى از نوع اسيدهاى چرب فرّار با زنجير كوتاه ايجاد نمايند و اين مواد شيميايى در كاهش كلسترول و فشارخون و شايد در مهار كردن سرطان كولون تأثير زيادى دارند. اين اسيدهاى چرب در جريان تخمير غذا بخصوص تخمير الياف قابل حل در رودۀ بزرگ توليد مىشوند و داراى ظرفيت قابل ملاحظهاى براى مهار سرطان مىباشند.

دكتر فلمينگ قويا لوبيا را براى رفع يبوست براى اشخاصى كه داراى بيمارىهاى رودهاى خاصى نيستند توصيه مىنمايد. ضمنا توجه خوانندۀ عزيز را به نكات زير جلب مىنمايد.

u200a١u200a. اشخاصى كه داراى اسيد اوريك بيش از حد نرمال هستند و از خوردن پروتئين منع شدهاند نمىتوانند از رژيم لوبيا استفاده كنند و بايد در اين مورد با مشورت متخصص عمل نمايند.

u200a٢u200a. دانشمندان با خوردن لوبياى كنسرو براى بيماران قند موافق نيستند.

u200a٣u200a. لوبيا معمولا در غالب اشخاص ايجاد نفخ و گاز مىنمايد زيرا اغلب اشخاص فاقد انزيمهاى لازم براى هضم قند پيچيدۀ لوبيا به نام آلفا گالاكتوزيد ^u200a٢u200aهستند و در نتيجه، اين مواد قندى هضم نشده و در قسمت پايين رودۀ بزرگ مورد حملۀ باكترىهاى موجود در كولون قرار مىگيرند و تجزيه مىشوند و انواع گاز توليد مىنمايند. نكتۀ جالب اين است كه اگر شخصى مرتبا و در مدت زيادى لوبيا بخورد كمكم و بتدريج فيزيولوژى بدن با آن منطبق شده و كمتر دچار نفخ مىشود دكتر فلمينگ معتقد است اشخاصى كه روزى يك پيمانه و نصف پيمانه لوبياى پخته بخورند در يكى دو روز اول احساس نفخ مىكنند ولى پس از آن براى آنها عادى شده و نفخى احساس نخواهند كرد. براى كاهش نفخ لوبيا روش خاصى توسط كارشناسان تغذيه توصيه مىشود به اين ترتيب كه خيس كردن لوبيا مقدار زيادى از نفخ آن را از بين مىبرد.

آلفرد اولسون ^u200a١u200aمحقق علوم شيمى در مركز تحقيقات وزارت كشاورزى امريكا در كاليفرنيا مىگويد با روشى كه من توصيه مىكنم مىتوان u200a٩٠u200a درصد نفخزايى قند لوبيا را كاهش داد روش او اينست:

u200a١u200a. لوبيا را خوب در آب بشوييد و آب آن را بيرون بريزيد.

u200a٢u200a. سپس روى لوبيا كه قصد پختن آن را داريد آبجوش ريخته و بگذاريد u200a۴u200a ساعت خيس بخورد و پس از آن آب آن را نيز دور بريزيد و آب تازه براى پختن روى آن بريزيد.

البته با روش بالا مقدار زيادى از ويتامينها و مواد معدنى لوبيا نيز از بين مىرود ولى در عوض u200a٩٠u200a درصد نفخزايى آن كاهش مىيابد.

در نصف پيمانه انواع حبوبات پخته مقدار الياف گياهى قابل حل بشرح زير است.

لوبياچشمبلبلى u200a٧u200a/u200a٣u200a گرم

نخودفرنگى كنسرو u200a٧u200a/u200a٢u200a گرم

لوبياچيتى u200a۵u200a/u200a٢u200a گرم

لوبياقرمز u200a٣u200a/u200a٢u200a گرم

لوبيامرمرى u200a٣u200a/u200a٢u200a گرم

عدس u200a٧u200a/u200a١u200a گرم

لپه u200a٧u200a/u200a١u200a گرم

خواص دارويى كه در اين بحث تحت عنوان لوبيا ارائه گرديد كموبيش دربارۀ كليه حبوبات صدق مىكند.