فلفل سبز

فلفل سبزها گونههاى مختلف از جنس Capsicum هستند كه بهطور كلى به دو صورت در بازار عرضه مىشوند: قسم اول فلفل سبز تند يا «فلفل قرمز» كه قرمزشدۀ آن را «فلفل فرنگى» نيز مىگويند. در كتب طب سنتى با نام «فلفل احمر» ، «فلفل هندى» نامبرده شده است. به فرانسوى Piment و Piment rouge و به انگليسى: Cayenne pepper وBird chilli گفته مىشود. گياهى است از خانوادۀ Solanaceae كه نام علمى آن Capsicum frutescens L. و مترادفهاى آن: Capsicum minimum Roxb. و C. fastigiatum BI. است. و گونههاى ديگرى نيز دارد كه از نظر خواص كموبيش شبيه به اينگونه هستند.

مشخصات

فلفل سبز تند گياهى است چندساله كه ارتفاع ساقۀ آن تا u200a٢u200a متر هم مىرسد داراى شاخههاى منشعب برگهاى آن بيضى نوكتيز شبيه برگ ريحان ولى صاف و كمى مومى. گلهاى آن به رنگ سبز مايل به سفيد كه در محل اتصال دمبرگ به ساقه ظاهر مىشود و معمولا از هر نقطه دو گل خارج مىشود. ساقههاى آن چوبى و ضخيمتر از ساقۀ فلفل سبز شيرين. ميوۀ آن كمى گوشتى طول آن معمولا u200a۵u200a/u200a٣u200a-u200a۵u200a/u200a٢u200a سانتىمتر و قطر آن u200a۵u200a/u200a١u200a-u200a۵u200a/u200a٠u200a سانتىمتر. خيلى تند است، رنگ آن ابتدا سبز كه اگر در آن حالت چيده شود به نام فلفل سبز مصرف مىشود ولى پس از آنكه كاملا رسيد رنگ آن قرمز مىشود و طعم آن نيز خيلى تندتر مىگردد كه از گرد خشك آن فلفل قرمز يا Chilli pepper براى مصرف در غذاها تهيه مىگردد. در وسط ميوه محور سفيد گوشتى اسفنجى وجود دارد كه تخمها در اطراف اين محور قرار گرفتهاند. اين فلفلها معمولا در مناطق حاره و نواحى گرم ساير مناطق خوب رشد مىكنند ولى در مناطق معتدله نيز كاشته مىشوند. از گياهان بومى مكزيك و جنوب امريكاى شمالى است

قسم دوم فلفل سبز شيرين

به فارسى «فلفل دلمهاى» و «فلفل شيرين» به فرانسوى Poivre de Guinee و به انگليسى Paprika و Guinea Pepperگفته مىشود، گياهى است از خانوادۀ Solanaceae نام علمى آن Capsicum Annuum L. و يا Capsicum Longum DC. گفته مىشود.

فلفل سبز شيرين نيز داراى انواع متعددى است كه از نظر رنگ و اندازه و طعم كمى باهم تفاوت دارند.

مشخصات

فلفل سبز شيرين گياهى است يكساله كه ارتفاع آن از u200a١u200a-u200a٣٠u200a/u200a٠u200a متر يا كمى بيشتر، برگهاى آن سبز، بيضى و نوكتيز است. گلهاى آن به رنگ سفيد و منفرد يعنى از محل اتصال دمبرگ به ساقه فقط يك گل خارج مىشود. ميوۀ آن سته با غلافى گوشتى كه نسبتا بزرگ مىشود، طول آن بهطور متوسط u200a١۵u200a-u200a١٠u200a سانتىمتر و قطر آن u200a١٠u200a-u200a۵u200a سانتىمتر است، ولى در برخى واريتهها طول آن تا u200a٢۵u200a سانتىمتر هم مىرسد.

رنگ نارس آن سبز ولى پس از رسيدن كامل به رنگهاى زرد قرمز و يا قهوهاى و ارغوانى بيرون مىآيد. در وسط آن محورى است اسفنجى گوشتى سفيد كه تخمهاى ميوه در اطراف آن محور قرار گرفتهاند. بعضى ميوهها دراز و نازك است و برخى كوچكتر و گرد و بالاخره تعدادى گوشتى و مخروطىشكل مىباشند. در مناطق معتدله و سرد ميوهها معمولا شيرينتر و تندى آن كم است كه بهطور خام با سالاد و يا پخته آن به صورتهاى مختلف مصرف مىشود.

تركيبات شيميايى

از نظر تركيبات شيميايى و مواد عامله فلفل سبزها اولا منبع بسيار غنى ويتامين C مىباشند و مقدار ويتامين C آنها به مراتب بيشتر از ويتامين C موجود در مركبات است و مقدار آن بهطور متوسط به شرح زير مىباشد.

u200a١u200a. فلفل سبز تند كه در حالت سبزى چيده شده باشد:

+++++++++++۴u200a. نوع شيرين

گوشت غلاف تازۀ آنكه تخم آن خارج شده باشد (بهطور خام) داراى u200a٢٣۵u200a ميلىگرم ويتامين C در هر 100 گرم است.

u200a٢u200a. فلفل سبز تند كه در حالت كاملا رسيده و قرمز باشد.

گوشت غلاف تازۀ آن با تخم يا بى تخم (خام) داراى u200a٣۶٩u200a ميلىگرم ويتامين C در هر صد گرم است.

u200a٣u200a. فلفل دلمهاى شيرين خام تازه چيده شده داراى u200a١٢٨u200a ميلىگرم ويتامين C در هر صد گرم است.

به علاوه داراى اسانس روغنى فرار است و اضافه بر آن تمام فلفل سبزها مادهاى به نام كاپسائىسين ^u200a١u200aدارند كه تندى فلفل از اين ماده منشأ مىگيرد. مقدار آن در فلفلهاى شيرين خيلى كم است ولى در فلفلهاى تند مقدار آن زياد و از u200a١u200a-u200a٢u200a/u200a٠u200a درصد مىباشد. اين ماده بيشتر در محور اسفنجى سفيدرنگى كه در مركز ميوه تخمها روى آن قرار دارند، متمركز مىباشد.

بررسيهاى ديگرى نشان مىدهد كه در ميوۀ فلفل سبزها C. annuum علاوه بر مادۀ كاپسائىسين مواد ديگرى از جمله سولانين و كاپسىسين ^u200a١u200a، كاپسانتين ^u200a٢u200a، كاپسوروبين ^u200a٣u200a، كاروتن ^u200a۴u200aو كاروتنوئيد ^u200a۵u200aوجود دارد و در تخمهاى آن نيز روغن ثابت و ويتامينهاى A ، B و C مشخص شده است [روا]. كمپانى كوشيما مادهاى به نام آنئين ^u200a۶u200aاز آن مىگيرد كه يك مادۀ ضد استفراغ و آرامكننده است و براى زنان باردار كه از ويار و قى و حال بههمخوردگى رنج مىبرند و همچنين در موارد درياگرفتگى تجويز مىشود [كاريونه و كيمورا*]. و در فلفل سبزهاى تند ) C. frutescens( علاوه بر مواد فوق بررسىها نشان مىدهد كه سيتريك اسيد ^u200a٧u200aو پالمىتيك اسيد و پنتوزان ^u200a٨u200aو پكتين ^u200a٩u200aنيز وجود دارد [والنزوئلا*].

در هريك صد گرم قسمت قابل خوردن فلفل سبز تند (غلاف سبز نارس-خام بدون تخم) مواد زير موجود است:

آب u200a٨٨u200a گرم، پروتئين u200a٣u200a/u200a١u200a گرم، مواد چرب u200a٢u200a/u200a٠u200a گرم، هيدراتهاى كربن u200a٩u200a گرم، خاكستر u200a۶u200a/u200a٠u200a گرم، كلسيم u200a١٠u200a ميلىگرم، فسفر u200a٢۵u200a ميلىگرم، آهن u200a٧u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، ويتامين A u200a٧٧٠u200a واحد بين المللى، تيامين u200a٠٩u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، رايبوفلاوين u200a٠۶u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، نياسين u200a٧u200a/u200a١u200a ميلىگرم و ويتامين C 235 ميلىگرم.

در هريك صدم قسمت قابل خوردن فلفل تند (غلاف قرمزشدۀ رسيدۀ خام با تخم)

آب u200a٧۴u200a گرم، پروتئين u200a٧u200a/u200a٣u200a گرم، مواد چرب u200a٣u200a/u200a٢u200a گرم، هيدراتهاى كربن u200a١٨u200a گرم، خاكستر u200a۶u200a/u200a١u200a گرم، كلسيم u200a٢٩u200a ميلىگرم، فسفر u200a٧٨u200a ميلىگرم، آهن u200a٢u200a/u200a١u200a ميلىگرم، ويتامين A u200a٢١۶٠٠u200a واحد بينالمللى، تيامين u200a٢٢u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، رايبوفلاوين u200a٣۶u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، نياسين u200a۴u200a/u200a۴u200a ميلىگرم و ويتامين C 369 ميلىگرم.

در هر يكصدم قسمت قابل خوردن فلفل تند (غلاف قرمزشدۀ رسيدۀ خام) (بدون تخم)

آب u200a٨٠u200a گرم، پروتئين u200a٣u200a/u200a٢u200a گرم، مواد چرب u200a۴u200a/u200a٠u200a گرم، هيدراتهاى كربن u200a١۵u200a گرم، خاكستر u200a٢u200a/u200a١u200a گرم، كلسيم u200a١۶u200a ميلىگرم، فسفر u200a۴٩u200a ميلىگرم، آهن u200a۴u200a/u200a١u200a ميلىگرم، سديم u200a٢۵u200a ميلىگرم، پتاسيم u200a۵۶۴u200a ميلىگرم، ويتامين A u200a٢١۶٠٠u200a واحد بين المللى، تيامين u200a١u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، رايبوفلاوين u200a٢u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، نياسين u200a٩u200a/u200a٢u200a ميلىگرم و ويتامين C 369 ميلىگرم.

در هريك صد گرم قسمت قابل خوردن فلفل سبز شيرين يا دلمهاى (نارس-سبز خام)

آب u200a٩٣u200a گرم، پرتئين u200a٢u200a/u200a١u200a گرم، مواد چرب u200a٢u200a/u200a٠u200a گرم، هيدراتهاى كربن u200a٨u200a/u200a۴u200a گرم، خاكستر u200a۴u200a/u200a٠u200a گرم، كلسيم u200a٩u200a ميلىگرم، فسفر u200a٢٢u200a ميلىگرم، آهن u200a٧u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، پتاسيم u200a٢١٣u200a ميلىگرم، ويتامين A u200a۴٢٠u200a واحد بين المللى، تيامين u200a٠٨u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، نياسين u200a۵u200a/u200a٠u200a ميلىگرم و ويتامين C 128 ميلىگرم.

در هريك صد گرم قسمت قابل خوردن فلفل سبز شيرين يا دلمهاى (رسيده- قرمز شده خام) .

آب u200a٩٠u200a گرم، مواد چرب u200a٣u200a/u200a٠u200a گرم، پروتئين u200a۴u200a/u200a١u200a گرم، هيدراتهاى كربن u200a١u200a/u200a٧u200a گرم، خاكستر u200a۵u200a/u200a٠u200a گرم، كلسيم u200a١٣u200a ميلىگرم، فسفر u200a٣٠u200a ميلىگرم، آهن u200a۶u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، ويتامين A u200a۴۴۵٠u200a واحد بين المللى، تيامين u200a٠٨u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، نياسين u200a۵u200a/u200a٠u200a ميلىگرم، ويتامين C 204 ميلىگرم، رايبوفلاوين 08/0 ميلىگرم.

تكثير فلفلهاى سبز از طريق كاشت بذر است كه در اسفند و فروردين در خزانه در هواى با درجۀ حرارت مناسب كاشته مىشود، وقتى كه گياه داراى u200a۵u200a-u200a۴u200a برگ شد يا بلندى آن به حدود u200a١٠u200a سانتىمتر رسيد آنها را در محل ديگرى با فاصلۀ بيشتر نشأ و منتقل مىكنند و بعدا در ارديبهشتماه كه بوتهها به قدر كافى بزرگ شدند اين بوتهها را با قسمتى از خاك كه ريشه آن را پوشانيده به محل اصلى منتقل مىكنند، محل كاشت بايد رو به آفتاب باشد و خاك غنى و خوب شخم خورده باشد.

خواص-كاربرد

فلفل سبز از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و خشك است از نظر خواص معتقدند كه بادها و گازهاى غليظ را تحليل مىبرد و گرفتگىها و انسداد را باز مىكند و اگر با عسل خورده شود محرك نيروى جنسى است. درد دندان را تسكين مىدهد. براى حلق مضر است و از اين نظر بايد با عناب خورده شود مقدار خوراك از گوشت غلاف آن تا u200a٧u200a گرم است و تخم آن خيلى گرمتر از گوشت آن است. اگر ماهى را با آن بپزند ضررهاى ماهى را رفع مىكند. اشخاص گرممزاج آن را نبايد بخورند زيرا عكس العمل شديد دارد و آب چشم و سوزش چشم و ورم چشم مىآورد. در مورد اشخاص سردمزاج فلفل به عنوان دارو و براى سوءهاضمه و فلج و نقرس مفيد است و در برخى مناطق عربى آن را به عنوان عوامل مقوى نيروى جنسى و دافع اسهال خونى مخلوط با ساير داروهاى مربوطه مصرف مىكنند. بررسى حكما نشان داده است اشخاصى كه معمولا فلفل هندى يا فلفل دلمهاى زياد مىخورند بندرت مبتلا به بواسير مىشوند و به همين دليل از عوامل ضد بواسير محسوب مىشود. بهترين نوع مصرف آن اول عصاره و آب آن است و بعدا هم گرد آنكه به شكل حب مصرف مىشود.

مقدار خوراك از عصارۀ آبى آن u200a۶٠u200a-u200a۵٠u200a سانتىگرم و مقدار خوراك از گرد آن u200a١u200a-u200a٧۵u200a/u200a٠u200a گرم است كه نصف صبح و نصف عصر خورده شود.

در چين و هندوچين از برگ فلفل دلمهاى شيرين ) C. annuum( براى تسكين درد دندان استفاده مىنمايند و از ميوۀ آن براى تقويت معده كه جريان خون را در معده تسريع مىكند استفاده مىشود. در استعمال خارجى به عنوان ضماد براى ورمهاى روماتيسمى و ورمهاى حاصل از سرمازدگى و رطوبتزدگى و همچنين در موارد نيش گزندگان سمى و گاز جانوران به عنوان ترياق و ضد سم به كار مىرود. در شبهجزيرۀ مالايا براى شفاى سوءهاضمه و وبا و مالاريا و تب مخملك به كار مىرود [واتانابه].

از ريشۀ آن به عنوان يكى از اجزاى داروى ضد سوزاك استفاده مىشود. در اندونزى شيرۀ برگهاى خام فلفل سبز براى تحريك و تسريع تولد بچه خورانيده مىشود [د- كلرك، هين].

در مورد فلفل سبز تند ]C. frutescens[ معمولا ميوۀ آن در استعمال خارج در هندوچين به عنوان قرمزكنندۀ پوست [د-لانسان]. و در استعمال داخلى به صورت ادويه است و براى تقويت معده و به عنوان معرق و معالجۀ ناراحتىهاى هاضمه و يرقان و ناراحتىهاى كبد توأم با استسقاء (ادما) ^u200a١u200a[مىنات]مفيد است و به علاوه محرك و بزاقآور و تونيك است [فوكود]. طبق نظر [جوردانوف]عصارۀ اين فلفل براى از بين بردن باسيل تيفوس مؤثر است [پتلو]. در شبهجزيرۀ مالايا از گرد پوست اين فلفل براى معالجۀ تهوع، سوءهاضمه، اسهال و وبا استفاده مىشود [ريدلى و هولمز]. در فيلىپين برگهاى لهشدۀ اين فلفل را با آهك مخلوط كرده روى ورمها و قسمتهاى متورم بدن مىاندازند [فاكس]. و از قسمت تند فلفل و برگهاى آن ضمادى درست مىكنند كه براى التيام زخم و رفع سردرد به كار مىبرند [فريك].

تهيه گرد فلفل قرمز تند

فلفل فرنگى را به مقدار مورد نظر گرفته و در گرمخانه با درجۀ حرارت u200a٢۵u200a درجۀ سانتىگراد خشكانيده نرم كوبيده از الك بيرون مىكنند اين گرد به عنوان عامل محرك معدى مصرف مىشود و مقدار خوراك آن u200a١u200a-u200a٧۵u200a/u200a٠u200a گرم است كه در دو بار صبح و عصر خورده شود. بديهى است اشخاص گرممزاج نبايد مصرف كنند.

حب فلفل فرنگى

گرد فلفل فرنگى u200a٢u200a گرم با عسل و همچنين مغز ريشه شيرينبيان ساييده شده هر كدام به مقدار كافى مخلوط نمايند و از آن u200a٢٠u200a حب بسازند. اين حبها را در عرض روز نصف تعداد صبح نصف عصر بخورند براى رفع بواسير دردناك و هيجانزا بسيار نافع است.

نظرى به تحقيقات علمى جديد در مورد خواص درمانى فلفل قرمز تند

طبق نظر كارشناسان طبيعتدرمانى: فلفل قرمز يكى از گياهان بسيار مفيد درمانى است. فلفل قرمز را نبايد با فلفل سياه يا سركه و يا خردل كه هريك به نوعى در رديف چاشنىهاى تند هستند اشتباه كرد، زيرا اينها محرك هستند در صورتى كه فلفل قرمز آرامبخش و مسكن است. مثلا گرد فلفل قرمز را براحتى مىتوان روى زخمهاى باز يا كهنه گذارد و بسيار شفابخش است و هيچگونه تحريكى نمىكند. ولى فلفل سياه و خردل و سركه اگر روى زخم گذارده شوند تحريك مىكنند و خاصيت التيام زخم ندارند. ضماد آن براى روماتيسم و التهابها و ذات الجنب به صورت استعمال خارجى و در برخى موارد حتى به صورت مصرف داخلى بسيار كمك مىكند. در مصرف داخلى درعينحال كه نيروبخش است ضد اسپاسم نيز مىباشد. براى كليهها طحال و لوزالمعده مفيد است در موارد قفل شدن فكها كه در برخى موارد رخ مىدهد اثر مفيد دارد.

در مورد يبوست گرد فلفل قرمز بسيار مفيد است زيرا حركت دودىشكل ^u200a١u200aرودهها را تحريك مىكند. براى حصول اين منظور هر روز به مقدار كم بايد با غذا مصرف شود. در سرماخوردگىها مصرف فلفل قرمز با دوز بالا اثر مفيد و سريع دارد.

منظور از دوز بالا در حدود u200a۶٠٠u200a ميلىگرم تا يك گرم است. بديهى است دوز بالا براى اشخاص مختلف فرق مىكند برخى بيشتر از ديگران احتياج دارند. براى تسكين سرفههاى شديد بخصوص در مواردى كه اخلاط زيادى در بيمارى تنفسى هست فلفل قرمز در بيرون انداختن اخلاط بسيار كمك مىكند و در نتيجه سرفه رفع مىشود فلفل قرمز در موارد حملههاى خفگى مبتلايان به آسم اثر مفيد دارد (اگر آلرژى نداشته باشند) .

فلفل قرمز يك مادۀ ضدعفونىكننده است بنابراين به صورت غرغره براى ضد عفونى حلق توصيه مىشود. در موارد خونريزىهاى رحمى، مخلوط با گل و برگ و پوست گياه (درخت ^u200a١u200aموم) براى قطع خونريزى بسيار مؤثر است.

به صورت مشمع طبى فلفل قرمز براى رفع احتقانهاى حاد در موارد بيمارىهاى ذات الريه و ذات الجنب و ساير موارد مشابه اثر مفيد دارد.

فلفل قرمز بهترين محرك مفيد و شفابخش در موارد اسهال ساده و اسهال خونى مىباشد. براى رفع گرفتگى عضلات كه به دراج شدن معروف است. فلفل قرمز بسيار مفيد است.

نظرى به نتايج تحقيقات جديد علمى جهان:

فلفل قرمز بهترين داروى ريه و خلطآور و قوى است و براى پيشگيرى و تسكين برونشيت مزمن و امفيزما ^u200a٢u200aمفيد است. ضد احتقان ^u200a٣u200aمىباشد و براى حل شدن لختههاى خون كمك مىكند و مسكن درد است. و با خوردن آن ايجاد لذت و نشاط مىشود.

اگر مقدار u200a٢٠u200a-u200a١٠u200a قطره سوس فلفل قرمز تند را در يك گيلاس آب ريخته و هر روز بخورند و يا u200a٣u200a بار در هفته غذاى تند با فلفل قرمز بخورند مجارى تنفسى بدن را از احتقان رها مىسازد، از برونشيت مزمن پيشگيرى مىكند و سرماخوردگى و برونشيت را آرام مىبخشد. خوردن دو قاشق قهوهخورى از گرد فلفل قرمز مكزيكى مكانيسم حل كردن لختۀ خون در بدن را تحريك و فعال مىكند. و انسان را در مقابل حملههاى قلبى و سنكوپ حفظ مىنمايد.

از نظر پاك كردن ريهها

طبق نظر دكتر زيمنت ^u200a١u200aكه از كارشناسان معروف بيمارى ذات الريه است، فلفل قرمز براى انواع شكلهاى برونشيتهاى مزمن و امفيزما ^u200a٢u200aمفيد است. دكتر زيمنت مىگويد شايد در اثر مادۀ تند كاپسائىسين ^u200a٣u200aدر فلفل قرمز كه دهان و زبان را مىسوزاند اين گياه در رديف داروهاى مؤثر سينهاى و خلطآور قرار گرفته است. دكتر زيمنت فلفل قرمز را، روبىتوسين ^u200a۴u200aطبيعى مىنامد. توجيه دكتر زيمنت اين است، همينكه فلفل قرمز خورده شد معده تحريك شده و خودبهخود به سلولهاى برونشها علامت مىدهد كه مايعى ترشح كرده و موجب رقيق شدن و كاهش لزجى و چسبندگى اخلاط ريه و گلو گردند و در نتيجه اخلاط به راحتى خارج مىشوند. تحقيقات علمى او نشان مىدهد كه خوردن فلفل قرمز براى پيشگيرى برونشيت مزمن مفيد است و اگر شروع شده باشد نيز كمك مىكند بيمار براحتى با آن مدارا كند.

تحقيقات علمى محققان سوئدى در مورد جانوران آزمايشگاهى نشان مىدهد كه مصرف يك دوز از مادۀ كاپسائىسين موجب كاهش حساسيت ريهها شده و قسمتى از آسيبهاى وارده به سلولهاى برونشها و تراخه ^u200a۵u200aرا كاهش داده و انقباضهاى برونشى كه در اثر كشيدن سيگار ايجاد شده رفع مىنمايد. با اين توجيه فلفل قرمز ممكن است براى مبتلايان به آسم و ساير بيماران مبتلا به ناراحتىهاى مجارى تنفسى كمك نمايد (البته اگر آلرژى نداشته باشند و آسم آنها آسم آلرژيك نباشد) دكتر زيمنت همچنين معتقد است كه فلفل قرمز موجب پاك كردن سينوسها مىشود و در موارد سرماخوردگىهاى معمولى نيز مفيد است.

به عنوان مسكن درد

در طب سنتى كهن جهان معمول بوده است كه از عصارۀ فلفل قرمز تند براى بىهوشىهاى موضعى در موارد دنداندرد و براى درمان ورم ملتحمه استفاده مىكردهاند. در توصيههاى پزشكى حكماى طب سنتى ايران آمده است كه براى تسكين درد در ناحيهاى از بدن ضماد فلفل قرمز مخلوط با آرد عدس تجويز مىشده است و حالا جالب اين است كه در قرن بيستم دانشمندان و محققان اين روشها را تأييد و مكانيسم تأثير فلفل قرمز را به عنوان مسكن درد با آزمايشهاى علمى نشان مىدهند.

تحقيقات علمى جديد دانشمندان نشان مىدهد كه مادۀ كاپسائىسين (ماده عامل تندى فلفل قرمز) موجب ايجاد تنبلى و نارسايى در كار سلولهاى عصبى منتقلكنندۀ درد مىشود زيرا مادۀ ) Sullstance P( را كه عامل انتقال درد در آن سلولها مىباشد و درد را به سيستم اعصاب مركزى منتقل مىكند كاهش مىدهد و در نتيجه احساس درد سركوب مىشود. و به اين دليل است كه اگر كاپسائىسين در موضع دندان كه درد مىكند گذارده شود احساس درد را كم مىكند و اگر روى پلكهاى متورم و دردناك گذارده شود موضع را بىحس كرده و التهاب را كاهش مىدهد.

طبق تحقيقات توماس بركس مدير گروه داروشناسى در مركز تحقيقات علوم پزشكى توسان وابسته به دانشگاه آريزونا، يك تزريق از مادۀ كاپسائىسين انواعى از دردهاى مزمن خوك آزمايشگاهى را در مدت يك هفته كاملا تسكين داده است و اگر پماد كاپسائىسين روى پوست ماليده شود موجب كاهش دردهاى مبهم مىشود.

دكتر بركس معتقد است ديرى نخواهد پاييد كه مادۀ كاپسائىسين در رديف داروهاى مسكن درد بخصوص دردهاى آرتروزى به بازار عرضه شود.

طبق نظر دكتر پل روزن ^u200a١u200aكارشناس روانشناسى در دانشگاه پنسيلوانيا، وقتى كه پس از خوردن فلفل قرمز از تندى آن در دهان احساس سوزش مىكنيد، احساس با نتيجۀ خوبى است زيرا احساس سوزش و تندى در زبان و گلو مغز را تحريك مىكند كه مادهاى بنام اندورفين ^u200a٢u200aترشح كند كه نوعى مورفين طبيعى است و باعث از بين بردن احساس درد و ايجاد كمى احساس فرح و نشاط مىشود.

اندورفين از دستۀ مواد شيميايى مغز هستند كه منشأ شادى و ايجاد حظ و لذت مىباشند. درعينحال دكتر روزن كه خواص فلفل قرمز تند را در مكزيك و در امريكا در قشر وسيعى مطالعه كرده است، اضافه مىنمايد اشخاصى كه بهطور مستمر فلفل قرمز مصرف مىكنند تأثير آن براى ايجاد نشاط و لذت بتدريج كاهش مىيابد و براى وصول مسرت و نشاط كافى بايد مقدار بيشترى بخورند تا آن حالت به آنها دست دهد. به عبارت بهتر اين قبيل اشخاص به نوعى اعتياد رسيدهاند و ايجاد حظ و نشاط دائمى براى آنها غير قابل درك مىشود.

نكتهاى كه ذكرش در اينجا لازم است اين است كه خوردن فلفل قرمز در عدهاى ايجاد ناراحتى مىنمايد و اشخاصى كه داراى مزاج گرم هستند نمىتوانند فلفل قرمز تند را بخصوص در مصارف داخلى تحمل نمايند و به علاوه اشخاصى كه آلرژى دارند از خوردن و مصرف آن محروم مىباشند بههرحال بهتر است مصرف فلفل قرمز تند هميشه با جلب نظر و مشورت با كارشناسان گياهدرمانى و پزشكان باشد.

براى رفع تندى فلفل قرمز تند توصيههاى مختلفى هست. در هندوستان مرسوم است كمى ماست مىخورند بلافاصله التهاب زبان و معده آرام مىشود. در تايلند دانشمندان معتقدند كه ماده فعال تندى فلفل قرمز در چربى حل مىشود لذا براى رفع تندى قدرى شير پرچربى يا بستنى چرب مىخورند. معمولا شير تأثيرش سريعتر و بهتر است.