حرف

از خانوادۀ شببو Cruciferae و گياه ديگرى از گياهان دارويى است كه شبيه ترهتيزك و ترب مىباشد، با اين اختلاف كه گل آن سفيد مايل به زرد و تخم آن سفيد است. در كتب سنتى با نامهاى «حرف بابلى» و «اسفند سفيد» آمده است در مازندران با نامهاى محلى «كلمه تره» ، «شاهتره» و «كورتره» و در تنكابن با نام «خاصتره» شناخته مىشود. به فرانسوىCardamine و به انگليسى بهطور كلى Cress گفته مىشود.

داراى چندگونه در ايران است كه نامهاى علمى آنها:

Cardamine impatiens L. (دوساله) و Cardamine ulignosa (چندساله) Cardamine hirsuta L. (يكساله) مىباشد.

گونه C. hirsuta L. در كندوان، سواحل شمال ايران، ميانپشته و بندر گز.

گونۀ C. impatiens در دامنههاى البرز.

گونۀ C. ulignosa كه مترادف آن C. amara هست در كندوان، درۀ شهرستانك، جاهاى مرطوب غرب ايران در كوه الوند در گنجنامه و سرانجام در شمال ايران مىرويند.

گونههاى فوق از نظر خواص: مدر، مقوى و محرك هستند، از خاكستر ريشه و برگهاى گونه C. hirsuta براى كنترل اسهال خونى مصرف مىشود و به صورت سبزى برگى نيز مصرف خوراكى دارد و از شيرهاى كه از له كردن و فشار ريشههاى جديد و نوگياه به دست آيد براى معالجۀ بيمارىهاى چشم مصرف مىشود [كروست و پتلو].

از نظر طبيعت تخم آن گرمتر و خشكتر از ترهتيزك است. قاعدهآور است و براى رسانيدن و سرباز كردن دمل مفيد مىباشد. ضمنا خوردن آن براى بيماريهاى سرد و سياتيك نافع است مقدار خوراك از تخم آن تا u200a۵u200a گرم است.