زنجبيل

نام علمی: Zingiber Officinalis Rose

از خانوادهی زنجبيلهاZingiberaceae

نام انگليسي: Ginger

نامهاي رايج: شكنبيل، سندهي، زنجفيل.

زنجبيل گياه بادوامياست كه بر روی يك ريشهی استوانهای محكم و معطّر و با گرههاي بادكرده بهرنگ زرد نخودي رشد ميكند. در فصل بهار در ساقهی ني مانند زنجبيل كهطول آن از 60 تا 120 سانتيمتر متغير است، برگهاي باريكي به شكل شمشير ظاهرميشود. ساقهی گل دهنده، سنبلههايي از شكوفههاي لبهدار سفيد مايل به سبزيا سفيد مايل به زرد، با رگههاي ارغواني و معطّر به وجود ميآورد.

زنجبيل حاوي تركيباتينظير اسانس روغني فرّار كه شامل فلاندرن، سيتوال، كامفن، سينؤل، بورنئول وسترال ميباشد. هم چنين داراي رزين، موادّي با طعم سوزاننده مانند زينژرونو زنيژرون است.

قسمت مورد استفادهی زنجبيل ريزوم آن است كه پس ازخشك كردن مورد استفادهی دارويي قرار ميگيرد.

خواصّ و اثرات دارويي: طبع زنجبيل گرم و خشك است.

زنجبيل داراي خواصّنيرو دهنده، مقوّي معده، گرم كننده و مُعرّق، خلط آور، بادشكن، ضدّ اسكوربوت، مدر،آنتيبيوتيك، مُحرّك، اشتها آور، ضدّ سم، قاعده آور، مُليّن، ضدّ تهوع، هضمكننده و ضدّ انعقاد خون است.

زنجبيل را در مواردالتهاب سينه، سرفه، سوءهاضمه، پيچش شكم و اسهال، تقويت عمومي، سرمازدگي و آنفلوانزا،بينظمي و تأخير در عادت ماهانه، خونريزي رودهها و انگل معده به كار ميبرند.

زنجبيل عمل تعريق راتحريك ميكند كه اين عمل موجب خروج موادّ سمي از بدن ميشود.

دم كردهی زنجبيل را با عسل و ليمو در مواقع بروزسرماخوردگي مانند چای مینوشند.

گياه پزشكان زنجبيل را يك عامل آرامش بخش دستگاه هضمميدانند.

گرد گياه زنجبيل به عنوان ضدّ قي و جهت رفع تهوعهايويار حاملگي و براي درمان بيماريهاي مزمن كليه و التهاب كبد و لوزالمعدهتجويز ميشود.

زنجبيل مقوّي حافظه وعمل دستگاه هضم، معده و كبد است.

نيروي جنسي را تقويت ميكند و براي لقوه، فلج، گرفتگي عضلات، اختلالاتو خستگي ناشي از مسافرت طولاني، يرقان، باد بواسير، افزايش ترشّح اسپرم و انسدادكبد مفيد است.

ريشهی تازه يا خشك شدهی زنجبيل جريان خون را تحريكميكند و به دست و پاهاي سرد گرما ميدهد.

زنجبيل از هر داروي ضدّحال به هم خوردگي و آشفتگي مؤثّرتر است بدون آن كه عوارض جانبي و سرگيجهايجاد كند.

دمكرده يا جوشاندهی ملايم 2 تا 4 گرم ريشهی زنجبيل دريك ليوان آب به عنوان داروي اشتها آور مصرف مينمايند.

جوشاندهی 3 تا 5 گرم ريشهی زنجبيل در يك ليوان آب به عنوانداروي ضدّ اسهال و پيچش شكم مصرف مينمايند.

در استعمال خارجي از جوشاندهی 3 تا 5 گرم ريشهی زنجبيلبه شكل دهانشویه و غرغره جهت رفع بوي بد دهان استفاده ميشود.

margin-bottom:12.0pt; text-align:justify; text-justify:kashida; text-kashida:0%; text-indent:19.85pt لیش...