دم شير

نام علمی: Leonurus Cardiaca .

از خانوادهی نعناعيان Labiatae

نام انگليسي: Motherwort , Heart Wort ,Lion’stail

نامهاي رايج: فراسيونالقلب، دم شير قلبي، ذنبالاسد.

دم شير گياه با دوامياست كه بوي تند ادويه مانندي دارد. ساقهی محكم و مستقيم آن به بلندي 1تا 5/1 متر ميرسد و ممكن است كه رنگ ارغواني داشته باشند. برگهاي افتادهبه پايين گياه دم شير، جفت جفت مقابل یک دیگر و در سرتاسر ساقه قرار گرفتهاند.هر برگ به 3 تا 5 لوب با بريدگي تند تقسيم شده است. از اواسط تابستان تااواسط پاييز گلها به رنگ سفيد متمايل به ارغواني با موهاي زير و به شكل حلقههايزيبايي در محل تقاطع برگها و ساقه ظاهر ميشوند.

دم شير داراي كمي اسانس،مادّهاي تلخ، چند اسيد آلي، موادّ رزيني، مادّهاي به نام لئونورين، ساپونين، تاننو كمي ويتامين A و C وجود دارد.

قسمتهاي مورد استفادهی عصاره، سر شاخههای گلدار و برگ دم شيراست.

خواصّ و اثرات داروئي: دم شير داراي اثرات و خواصّآرامبخش، مُحرّك، مقوّي قلب، فرح انگيز، مُعرّق، مُسكّن ملايم، ضدّ اضطراب وخوابآور، قابض، ضدّ اسپاسم، ضدّ نفخ است.

دم شير در موارد رفعناراحتيهاي فيزيكي و احساسي قلبي نظير طپش قلب و دپرسيون، ناراحتيهايعصبي، عصبانيت و خشم زود هنگام، آسم و تنگي نفس، گواتر و هيستري به كار ميبرند.

از دم شير امروزه به عنوان مُحرّك رحمي استفاده ميشود،هم چنين جهت افزايش ترشّحات عادت ماهانه و كمك به خروج موادّ داخل رحمپس از زايمان، بيخوابي و اضطراب توصيه شده است.

دم كرده يا جوشاندهی 30 ـ 50 گرم برگ يا گل آذين دم اسبدر يك ليتر آب به عنوان مقوّي، مقوّي قلب، قاعده آور، كاهش دهندهی فشارخون، قابض، نيرو دهنده، خلط آور و ضدّ تشنّج مصرف ميشود.

در استعمال خارجي ضماد آن التيام بخش زخمهاست.

به عنوان يك داروي قلبي از عصارهی الكلي آن استفاده ميشودكه خاصيت آن بيشتر از سنبلالطيب است.

به علّت وجود تانن در سر شاخههاي گلدار گياه دم شيريك قابض خوب به حساب ميآيد.

تنطور الكلي 15 آن به مقدار 40 ـ 20 گرم در روز در يك شربتريخته و جهت تپش قلب، ضعفقلب و غش مورد استفاده قرار ميگيرد.

خوردن آن ترشّحعرق را زياد و خوشبو ميكند و مُحرّك و مقوّي قلب است.